به جوانی رسیدم

بی آنکه کودکی را تجربه کنم

و اینک دلم برای عروسکم تنگ است

اسارت دگر بی معنا

دیوارها پناهی در تنهایی ها

شانس در خانه ات را نخواهد کوبید

مگر اینکه خودت دعوتش کنی.

به کدامین گناه ناکرده

باید از عشق گذشت؟!

به کدامین گناه؟؟؟

من از بادم

چو باد هر سو وزانم

من از آبم

چو آب آرام روانم

من از خاکم

چو بستر بر زمین گستره ام من

من از آتش

دلم پر سوز و پر تش

که این تش در دلم تب آفریند

بجز عشق هم بر آن نامی نماند

salaam lovely Sheyda, Happy Birthday to you :) This is for you. The name of painting is "Ascent to Love". You deserve the ascent to love beacuse of what is inside you. It's a wonderful, true, painful and dangerous journey. But be careful my friend, discover yourself and appreciate yourself. Cheers, Leila

به عروج خواهم انديشيد

کاش هميشه عاشق بمانم ...

زنان در صندوقچه های معطر به نفتالین می پوسیدند و اینک ...

چرا همیشه رخت آويزی می جویند؟؟؟

تا کی آویزان دیگران بودن؟؟؟

تا به کی؟؟؟

تو تنهایی

نیک پیداست تنهاییت

از انتظار پشت پنجره

من آن کودک نیستم

من آن کودک سالهای بی خبری نیستم

خود نخواستم، اما

کودکیم را از من ربودند

و مرا به سالهای سؤالهای بی جواب سپردند

من آن کودک نیستم

کاش می گذاشتند همان کودک بمانم

بی خبر

که سؤالی ندارد

زندگی ساده نیست

رسم پيچيدگی های هندسه دنیاست

به دست کودکی

در شب

در سکوت

همه خوابند

و او بیدار به جبر

شب زود تمام شد

و او خواب آلود

تا فردا راه کوتاه

زندگی ساده نیست

ناشیانه راستی ها را رسم می کند بر صفحه رسم

و چه ناراست!

زندگی ساده نیست!

نگاه کن!

پر ز کجی ها ها و ناراستی هاست

راستی فردا نمره رسمش چند خواهد شد؟؟؟

چرا می پندارد که بزرگ شده است.

چون کتابی بدست می گیرد که مد روز است.

یا به این علت که گمان می کند پیچیدگی نوشتاریش می تواند مایه تفاخر باشد.

ما را دیوانه می پندارد ...

و گاهی می خندد ...

و گاهی ...

بگذار به ما دیوانگی ما بخندد

روزی خواهد فهمید که بیهوده به دیگران خندیده است

آن روز به یقین در آیینه روزگار از خود کودکی را خواهد دید

امروز بازم صدای قار قار کلاغه رو شنیدم

وبازم تو دلم گفتم:

"خدا کنه خوش خبر باشی"

که مدتهاست افتاده ام دوره

سر هر کوی و برزن داد می زنم:

"هر کی خبر خوشی داره بیاد.

بیاد اینجا

بیاد که واسه هر خبر خوشی دنیا دنیا محبت به پاش می ریزم

بیاین،

خبر خوش دارین بیاین."

اگر آخرين تقاضاي يك محكوم به مرگ در آغوش يار جان باختن باشد

شما چه مي كنيد؟؟؟

دلواپسي هاي زمانه را پايان نيست

چرا كه اگر هيچ موردي دل غم گرفته ات را از آرامش پس نزند

باز دلواپس خواهي بود

كه آيا دلواپس هستي يا نيستي؟!

 راز گلهای اقاقیا را چگونه می توان فهمید؟

 چرا فروتنانه عطر افشانی می کنند؟

و در برابر هجوم دستان طالب، تن به شکست می سپارند؟

من این راز را نمی دانم

تنها و تنها این را می دانم

که عشق است که تواضع می آفریند و ایثار

in naghaashi kheyli mano yaade to o sanjaaghak mindaaze. baalaa boland baashi parvaaneye ashegh. --yek gharibeye ashenaa o alaaghemand, yek doost

Dear Leila Thank you so much for nice handwriting. I think you could write better than me. I will happy to have your idea on my web log. Thank you again for your letter and beautiful picture. Please pray for me to be lover forever. You know love, be lover forever

salaam Sheydaaye mehrabaan, az inke hadyeye maraa dar weblogat post kardi va az ebraaze mohabate garmat kheyli mamnoonam. web loge to joz-e webloghaaye morede alagheye mane ke gaahi har rooz be aan sar mizanam. to zarfiate besyaar balaaie baraye eshgh varzidan daari, baraaye zibaa didan o zibaaie khalgh kardan. to por az mehr o shoor o ehsaasi; kalamaatet besyaar latife o kheyli vaghthaa mesle shabnam be del mishine. man oon naghaashi ro faraavaan doost daashte-am. parvaaze sabok o shoorangize oon mano yaade to mindaakht va doost dashtam in ehsaasamo behet ebraaz konam. movafagh o mota'aali baashi,

سنجاقک برآشفت و نوشت، نوشته اش اینجا نیست حذف شد ... اما تهدیدی بود ... عصبانیتش را هنوز به یاد دارم ... اما عذرخواهی عزیزم که خود را دیوانه می خواند اینچنین است:

گاهی اوقات قضاوت يک سويه به نتايج نادرستی ميانجامد . ليلی منو ببخش که واقعا مثل ديوانه ها شدم فشار سختی رو تحمل ميکنم . راستی منظورم ليلا بود نه ليلی ! در ضمن ديوانه از تيمارستان به خانه اش برگشت به ديدنش برويد بدون کمپوت و سيگار و لبخند ...

گل های ناز باغچه صمیمیت غریبه شده اند،

ناز می فروشند با فخر.

حوض آبی و فواره ای که آرزوهایم را در اوج و فرودش به همراه داشت دیگر نیست

همراه پدربزرگ و مادربزرگ به خاطره ها پیوستند

خاطرات هم آشنا نیستند

کاش استکانهای مادربزرگ دوباره از چای پر می شد

کاش دوباره دستان لرزان پدربزرگ به وسعت روح بخشنده اش آبنبات قیچی در دستان انتظارمان می گذاشت

کاش باز سفره محبتشان گسترده می شد و باز بر سر سفره غریبه ای بود

غریبه ای که با دل بیگانه نبود

میهمان بود و عزیز

و بر سر سفره مهربانی های پدربزرگ و مادربزرگ آشناترین

کاش هر غریبه ای آشنا می شد

کاش، کاش، کاش ...

زندگی تحمل "ناخواسته" نیست

بلکه تغییر آن به "خواستنی ترین" چیزیست

که پیش از تو

دگران در جستجویش بوده اند.

میل پرواز

مدتهاست کبوتر دلم جلد شده است

و میل به پرواز دارد

پرواز به دوردست ترین سرسبزی که در عمق چشمان عاشقی می جوید

عاشقی که با نم اشکی

می تواند کبوتر دلم را به اسارتش بکشاند

و اشکهایم را به هنگام بوسه تمنا

بر دستانی پر . مهربانی ها روان سازد.

خسته بود

روح تن را می کشید

و تن را آسودن خیالی بود

چشمان کلمات را می کاویدند

"حضور محترم جناب ... جنت مکان خلد آشیان ...

با سلام ...   

.....................................

.....................................

با آرزوی ..."

 با سلام

اما سلامی نبود

با آرزو

اما آرزویی نبود

واژگان، تکرار مکرر تکرار

چرا روز تمام نمی شد

چرا شب نمی آمد

از شب وحشت داشت،

همه عمر.

اما اگر شب می آمد، او می رفت

بستر آرامش را می خواست

دینننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننگ

سکوت شکسته شد

تا کلام بر سپیدی کاغذ نشیند

ماندگار شد

دینگ دینگ دینگ

می خواستند کلام بریزند در گوش شنودن

اما نمی خواست

کاش صدا بی صدا بود

....

....

قیژ قیژ در صدای فریاد چرخشش بود

و در باز شد

آمد

بیگانگی رفت

از عطر آشنایی ها پر شد

دستان او

پرده را بسویی کشید

نور چشمانش را زد

ظلمت رفت

گلها عاشقانه در کنار هم بودند

صدای آب می آمد

...

...

دنیا چه می درخشید...

***********************************

.................................................... "در خواب نمانی، صبح دمیده، به کارت نمی رسی؟؟؟"

روح به قالب تن در آمد

تن بیدار شد

روز و تکرار آغاز شد.

در عبور ثانیه از پهنه دوار زمان

لحظه ای این عقربک از حرکت بازماند

و این لحظه ای بود که عشق آمد.